DIE POLNISCHE FLAGGE AUF DEM BRANDENBURGER TOR

Polnische Soldaten kämpften während des Zweiten Weltkriegs in allen Teilen Europas; gemeinsam mit englischen Truppen, mit der Roten Armee oder als Partisanen. An den Kämpfen um Berlin nahmen 170 000 polnische Soldaten teil, 12 000 von ihnen kämpften in der Innenstadt.
POLSKA FLAGA NA BRAMIE BRANDENBURSKIEJ

Polscy żołnierze walczyli w czasie drugiej wojny światowej na wszystkich frontach Europy razem z oddziałami angielskimi, Armią Czerwoną lub jako partyzanci. W walkach o Berlin brało udział 170 tysięcy polskich żołnierzy, z tego 12 tysięcy w centrum miasta.

Polnische Soldaten am Berliner Schloß  /  Polscy żołnierze przy zamku w Berlinie
Wojskowe Agencja Fotograficzne, Warszawa
Als am 16. April mit dem Sturm auf die Seelower Höhen die Endoffensive der Roten Armee begann waren zwei polnische Armeen beteiligt: die Erste Polnische Armee mit der Ersten Belorussischen Armee unter Marschall Schukow; die Zweite Polnische Armee war Bestandteil der Ersten Ukrainischen Front unter Marschall Konew. Am 22. April erreichten sie den Hohenzollernkanal. Als sich am 24. April der Ring um Berlin schloß, kämpften polnische Truppen bei Kremmen, Tietzen, Oranienburg, Birkenwerder, Oranienburg und Nauen. Kiedy 16 kwietnia rozpoczęła się na wzgórzach w okolicy Seelow  końcowa ofensywa Armii Czerwonej, brały w niej udział dwie armie polskie: Pierwsza Armia Polska w ramach Pierwszego Białoruskiego Frontu pod dowództwem marszałka Żukowa oraz Druga Armia Polska jako częśç składowa Pierwszego Ukraińskiego Frontu pod dowództwem marszałka Koniewa. 22 kwietnia zamknął się pierścień wokół Berlina, żołnierze polscy walczyli koło Kremmen, Tietzen, Oranienburg, Birkenwerder i Nauen.

Polnische Soldaten in Berlin, Mai 1945  /  Polscy żołnierze w Berlinie, w maju 1945 r.
Wojskowe Agencja Fotograficzne, Warszawa
Die Erste Polnische Armee mit der Ersten Division "Tadeusz Kosciuszko", der Zweiten Haubitzenbrigade, dem Sechsten unabhängigen motorisierten Ponton-Bataillon sowie der Ersten unabhängigen Mörserbrigade wurde in die letzte Kampfphase um Berlin einbezogen. Polnische Truppen kämpften vor allem in Charlottenburg, Moabit und Tiergarten. Besonders viele Opfer forderten die Kämpfe am 1. Mai um die Charlottenburger Chausee (die heutige Straße des 17. Juni), die Technische Hochschule und den S-Bahnhof Tiergarten. Unmittelbar am Karl-August- Platz entstand ein Friedhof mit gefallenen polnischen Soldaten.

Am Morgen des 2. Mai erreichten polnische Truppen die Siegessäule. Als die deutsche Armee in Berlin kapitulierte, wehte auf dem Brandenburger Tor neben der sowjetischen roten auch die weiß-rote polnische Flagge.
Pierwsza Armia Polska z pierwszą Dywizją im. Tadeusza Kościuszki, drugą brygadą haubic, szóstym samodzielnym zmotoryzowanym batalionen pontonowym oraz pierwszą samodzielną brygadą moêdzierzy została wprowadzona do akcji w ostatniej fazie walk o Berlin. Polskie oddziały walczyły przede wszystkim w dzielnicach Charlottenburg, Moabit i Tiergarten. Szczególnie dużo ofiar pochłonęły walki 1 maja o Charlottenburger Chausee (obecnie Straße des 17. Juni), Wyższą Szkołę Techniczną i stację kolejki miejskiej w Tiergarten. W pobliżu Karl-August-Platz powstał cmentarz dla poległych polskich żołnierzy. Póżniej ich zwłoki przeniesiono do miejscowości Siekierki na ziemi lubuskiej, polegli w walkach wokół Berlina pochowani zostali natomiast w Zgorzelcu.

Rankiem 2 maja polskie oddziały dotarły do Kolumny Zwycięstwa (Siegessäule). Kiedy armia niemiecka skapitulowała, na Bramie Brandenburskiej powiewała obok radzieckiej czerwonej flagi  również flaga biało-czerwona.
Siehe auch:
Wikipedia: Die Schlacht um Berlin
Die Polnische Armee an der Ostfront
Wikipedia: Polnische Streitkräfte in der Sowjetunion

Dieser Text stammt aus dem Austellungskatalog:
"Wach auf mein Herz und denke!" - Zur Geschichte der Beziehungen zwischen Schlesien und Berlin-Brandenburg
"Przebudz się, serce moje, i pomyśl" - Przyczynek do historii stosunków między Śląskiem a Berlinem-Brandenburgia
Hrsg.: Gesellschaft für interregionalen Kulturaustausch - Berlin / Stowarzyszenie Instytut Śląskie - Opole
Berlin-Oppeln 1995, ISBN 3-87466-248-9 sowie ISBN 83-85716-36-X